ค่าชดเชยและเงินงวดสุดท้ายในประเทศไทย
เมื่อการจ้างสิ้นสุดลง มีเงินอะไรที่ต้องจ่ายบ้าง และที่สำคัญไม่แพ้กันคือแต่ละรายการถึงกำหนดวันไหน ค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า วันลาพักร้อนที่เหลือ และค่าจ้างค้างจ่าย ไม่ได้มีกำหนดเวลาเดียวกัน
คำนวณเงินงวดสุดท้าย
กรอกลักษณะการสิ้นสุดการจ้างและวันที่ที่เกี่ยวข้อง ระบบจะแสดงทุกรายการที่ใช้บังคับ รวมถึงรายการที่คำนวณแล้วเป็นศูนย์
กรณีทั่วไป ต้องจ่ายค่าชดเชยตามมาตรา 118 และบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นหนังสือตามมาตรา 17
อายุงานนับจากวันแรกที่ทำงาน รวมช่วงทดลองงานด้วย
วันที่ลูกจ้างออกจากงานจริง
เว้นว่างไว้หากไม่ได้บอกกล่าว ระบบจะไม่นำมาคิดในกรณีที่ไม่ต้องบอกกล่าว
วันจ่ายเงินเดือนจริงของท่าน เป็นตัวกำหนดว่าการบอกกล่าวจะมีผลเมื่อใด
อัตราค่าจ้างครั้งสุดท้าย ค่าชดเชยคำนวณจากอัตรานี้ ไม่มีการเฉลี่ยย้อนหลัง
ข้อนี้เปลี่ยนวิธีคำนวณ ค่าจ้างรายเดือนต้องแปลงเป็นอัตรารายวันก่อน ส่วนค่าจ้างรายวันไม่ต้องแปลง
กรุณากรอกจำนวนวันเอง กฎหมายกำหนดให้จ่ายเป็นเงิน แต่ไม่ได้กำหนดสูตรการคำนวณตามสัดส่วนของปีปัจจุบันไว้
จำนวนวันทำงานในงวดสุดท้ายที่ยังไม่ได้จ่ายค่าจ้าง
กำหนดเวลาไม่เหมือนกัน สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าต้องจ่ายในวันที่ให้ลูกจ้างออกจากงาน และตามความเห็นที่กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเผยแพร่ไว้ ค่าชดเชยถึงกำหนดจ่ายในวันเลิกจ้าง ส่วนค่าจ้างและเงินอื่นตามพระราชบัญญัตินี้ต้องจ่ายภายในสามวัน การรวมจ่ายครั้งเดียวในวันที่สามจึงผิดกำหนดของสองรายการแรกแล้ว
การจ่ายเงินตามกฎหมายครบถ้วนไม่ได้ทำให้เรื่องจบ การฟ้องเลิกจ้างไม่เป็นธรรมตามมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานฯ ศาลวินิจฉัยตามหลักเกณฑ์ของศาลเองและยังคงฟ้องได้แม้จ่ายครบแล้ว ศาลอาจสั่งให้รับกลับเข้าทำงานหรือกำหนดค่าเสียหายโดยไม่มีสูตรและไม่มีเพดาน นอกจากนี้ยังมีข้อห้ามตามกฎหมายที่ใช้บังคับไม่ว่าอายุงานเท่าใด เช่น มาตรา 43 เรื่องการมีครรภ์ และความคุ้มครองกรรมการลูกจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์
เงินงวดสุดท้ายประกอบด้วยอะไรบ้าง
| รายการ | กำหนดจ่าย |
|---|---|
| สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า — มาตรา 17/1 | วันที่ลูกจ้างออกจากงาน |
| ค่าชดเชย — มาตรา 118 | วันเลิกจ้าง |
| ค่าชดเชยพิเศษ — มาตรา 120 ถึง 122 | ภายใน 7 วัน กรณีย้ายสถานประกอบกิจการ |
| ค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา และค่าทำงานในวันหยุดที่ค้างจ่าย — มาตรา 70 | ภายใน 3 วัน |
| วันลาพักร้อนที่ยังไม่ได้ใช้ — มาตรา 67 | ภายใน 3 วัน |
หากจ่ายล่าช้าต้องเสียดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีตามมาตรา 9 และหากเป็นการจงใจไม่จ่ายโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ต้องเสียเงินเพิ่มอีกร้อยละ 15 ของเงินที่ค้างจ่ายทุกระยะเจ็ดวัน ทั้งนี้มาตรา 9 ยังกำหนดวิธีนำเงินไปมอบไว้เพื่อให้ดอกเบี้ยและเงินเพิ่มหยุดนับ ในกรณีที่นายจ้างพร้อมจ่ายแต่ไม่อาจจ่ายแก่ลูกจ้างได้
ค่าล่วงเวลาและค่าทำงานในวันหยุดที่ค้างจ่ายรวมอยู่ในกำหนดสามวันดังกล่าว จำนวนเงินขึ้นอยู่กับรูปแบบการจ่ายค่าจ้างและประเภทวันหยุดที่ทำงาน
คำนวณค่าล่วงเวลาที่ค้างจ่ายอัตราค่าชดเชยตามมาตรา 118
| อายุงานติดต่อกันที่ครบแล้ว | ค่าชดเชย |
|---|---|
| น้อยกว่า 120 วัน | ไม่มี |
| ครบ 120 วัน แต่ไม่ถึง 1 ปี | 30 วัน |
| ครบ 1 ปี แต่ไม่ถึง 3 ปี | 90 วัน |
| ครบ 3 ปี แต่ไม่ถึง 6 ปี | 180 วัน |
| ครบ 6 ปี แต่ไม่ถึง 10 ปี | 240 วัน |
| ครบ 10 ปี แต่ไม่ถึง 20 ปี | 300 วัน |
| ครบ 20 ปีขึ้นไป | 400 วัน |
คิดเป็นจำนวนวันของอัตราค่าจ้างครั้งสุดท้าย แต่ละเกณฑ์เป็นการนับอายุงานที่ครบแล้วโดยเทียบกับวันครบรอบการเข้าทำงาน และแต่ละอัตราเป็นขั้นต่ำไม่ใช่เพดาน อัตรา 400 วันเพิ่มโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562 โดยไม่มีบทเฉพาะกาล จึงใช้กับการเลิกจ้างทุกกรณีหลังกฎหมายมีผลใช้บังคับ
กรณีที่ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย
มาตรา 119 กำหนดเหตุไว้หกประการ และมีเพียงหกประการนี้เท่านั้น ที่นายจ้างเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า ผลงานไม่ดีไม่อยู่ในหกประการนี้ และการไม่ผ่านทดลองงานก็เช่นกัน
- ทุจริตต่อหน้าที่ หรือกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง
- จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย
- ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหายอย่างร้ายแรง
- ฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรม โดยนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว หนังสือเตือนมีผลบังคับได้ไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่ลูกจ้างได้กระทำผิด ไม่ใช่นับแต่วันที่ออกหนังสือ ในกรณีที่ร้ายแรงไม่จำเป็นต้องตักเตือน แต่พระราชบัญญัติไม่ได้นิยามว่ากรณีใดร้ายแรง
- ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร ไม่ว่าจะมีวันหยุดคั่นหรือไม่ก็ตาม
- ได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุด หากเป็นความผิดที่กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ต้องเป็นกรณีที่ทำให้นายจ้างได้รับความเสียหายด้วย
วรรคท้ายของมาตรา 119 ห้ามนายจ้างยกเหตุที่ไม่ได้ระบุไว้ในหนังสือเลิกจ้างหรือไม่ได้แจ้งแก่ลูกจ้างในขณะเลิกจ้างขึ้นอ้างในภายหลัง สิ่งที่กฎหมายต้องการคือข้อเท็จจริง ไม่ใช่เลขมาตรา ทั้งนี้วันลาพักร้อนสะสมยังคงต้องจ่ายตามมาตรา 67 แม้เป็นการเลิกจ้างตามมาตรา 119 ที่ชอบด้วยกฎหมาย
ค่าชดเชยพิเศษที่จ่ายเพิ่มจากค่าชดเชยปกติ
การย้ายสถานประกอบกิจการ ตามมาตรา 120 และ 120/1 นายจ้างที่ย้ายสถานประกอบกิจการต้องปิดประกาศแจ้งล่วงหน้าไม่น้อยกว่า 30 วัน ลูกจ้างที่ไม่ประสงค์จะย้ายตามไปอาจบอกเลิกสัญญาและได้รับค่าชดเชยพิเศษโดยคิดตามอัตราในมาตรา 118 ซึ่งเป็นเพียงอัตราที่ใช้คำนวณ ไม่ใช่สิทธิอีกรายการหนึ่ง จึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยปกติซ้ำอีก และหากไม่ได้ปิดประกาศตามกำหนด ต้องจ่ายเพิ่มอีก 30 วันของค่าจ้างแทนการบอกกล่าว โดยทั้งสองรายการต้องจ่ายภายในเจ็ดวัน ทั้งนี้มีช่องทางยื่นต่อคณะกรรมการสวัสดิการแรงงานหากนายจ้างโต้แย้งว่าการย้ายไม่ได้กระทบต่อการดำรงชีวิตตามปกติของลูกจ้าง
การปรับปรุงเครื่องจักรหรือเทคโนโลยี ตามมาตรา 121 นายจ้างต้องแจ้งล่วงหน้า 60 วันทั้งต่อพนักงานตรวจแรงงานและต่อลูกจ้างที่ได้รับผลกระทบ หรือจ่ายค่าจ้าง 60 วันแก่ลูกจ้างแทนการบอกกล่าว โดยการบอกกล่าวตามมาตรา 17 ไม่นำมาใช้บังคับ ทั้งนี้การไม่แจ้งตามที่กำหนดยังทำให้นายจ้างต้องรับโทษปรับเป็นพินัยไม่เกิน 20,000 บาทตามมาตรา 146 ซึ่งเป็นความรับผิดที่เพิ่มขึ้นมาควบคู่กับเงิน 60 วัน ไม่ใช่มาแทนที่กัน จากนั้นมาตรา 122 กำหนดให้จ่ายเพิ่มอีก 15 วันของค่าจ้างต่ออายุงานหนึ่งปี สำหรับลูกจ้างที่มีอายุงานเกินหกปี โดยเศษของปีที่เกิน 180 วันให้นับเป็นหนึ่งปีเต็ม
รายการเหล่านี้จ่ายเพิ่มเข้ามา ไม่ได้จ่ายแทนกัน ลูกจ้างอายุงาน 20 ปีที่ถูกเลิกจ้างเพราะเทคโนโลยีอาจได้รับค่าชดเชยปกติ 400 วัน บวกค่าจ้าง 60 วันแทนการบอกกล่าวตามมาตรา 121 และอีกไม่เกิน 360 วันตามมาตรา 122 ทั้งหมดนี้ยังไม่รวมค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ทั้งนี้เพดาน 360 วันใช้กับส่วนของมาตรา 122 เท่านั้น ไม่ได้ใช้กับยอดรวม
สิ่งที่เครื่องมือนี้ไม่ได้วินิจฉัย
- ค่าตำแหน่ง โบนัส หรือค่าบริการ จะถือเป็นฐานค่าจ้างหรือไม่ ไม่มีเอกสารของทางราชการฉบับใดวางหลักทั่วไปไว้ ต้องพิจารณาเป็นรายการไปตามนิยามในมาตรา 5
- ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาของเงินงวดสุดท้าย ค่าชดเชยบางส่วนอาจได้รับยกเว้นตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 และหากมีอายุงานตั้งแต่ห้าปีขึ้นไปอาจใช้วิธีคำนวณแยกตามมาตรา 48(5) แห่งประมวลรัษฎากร แต่การยกเว้นไม่ใช้กับค่าชดเชยที่ได้รับเพราะเหตุเกษียณอายุหรือสิ้นสุดสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลา กรุณาตรวจสอบตัวเลขปัจจุบันกับกรมสรรพากร
- ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมตามมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานฯ ศาลกำหนดโดยพิจารณาปัจจัยตามกฎหมายห้าประการ ไม่มีสูตรและไม่มีเพดาน เราจึงไม่ระบุช่วงตัวเลขไว้
- ข้อเท็จจริงของท่านเข้าเหตุตามมาตรา 119 หรือไม่ และการเลิกจ้างนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เครื่องมือนี้คำนวณจำนวนเงินและวันที่ตามตัวบทเท่านั้น ไม่ได้ประเมินเหตุแห่งการเลิกจ้าง ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน หรือพยานหลักฐาน
เงินงวดสุดท้ายรวมทั้งสิ้น
—
กรอกวันแรกของการเป็นลูกจ้างและวันทำงานวันสุดท้าย เพื่อคำนวณเงินงวดสุดท้าย
ติดต่อทีม HR ของเราวางแผนวันบอกกล่าวล่วงหน้าคำถามที่พบบ่อย
มาตรา 118 กำหนดอัตราไว้หกช่วงตามอายุงานติดต่อกันที่ครบแล้ว ได้แก่ 30 วันเมื่อครบ 120 วันแต่ไม่ถึงหนึ่งปี 90 วันเมื่อครบหนึ่งปีแต่ไม่ถึงสามปี 180 วันเมื่อครบสามปีแต่ไม่ถึงหกปี 240 วันเมื่อครบหกปีแต่ไม่ถึงสิบปี 300 วันเมื่อครบสิบปีแต่ไม่ถึงยี่สิบปี และ 400 วันเมื่อครบยี่สิบปีขึ้นไป แต่ละอัตราเป็นขั้นต่ำคิดเป็นจำนวนวันของอัตราค่าจ้างครั้งสุดท้าย และแต่ละเกณฑ์นับโดยเทียบกับวันครบรอบการเข้าทำงาน ไม่ใช่การนับจำนวนวัน
ตามความเห็นที่กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเผยแพร่ไว้ ค่าชดเชยถึงกำหนดจ่ายในวันเลิกจ้าง โดยนายจ้างจะแบ่งจ่ายเป็นงวดเองไม่ได้ สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าถึงกำหนดในวันเดียวกันตามมาตรา 17/1 ส่วนค่าจ้างและเงินอื่นตามพระราชบัญญัตินี้ต้องจ่ายภายในสามวันตามมาตรา 70 หากจ่ายล่าช้าต้องเสียดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีตามมาตรา 9
ได้เฉพาะเมื่อเข้าเหตุหกประการตามมาตรา 119 หรือเมื่อลูกจ้างทำงานยังไม่ครบ 120 วัน เหตุทั้งหกได้แก่ ทุจริตต่อหน้าที่หรือกระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก่นายจ้าง จงใจทำให้นายจ้างเสียหาย ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้เสียหายอย่างร้ายแรง ฝ่าฝืนข้อบังคับหลังได้รับหนังสือเตือน ละทิ้งหน้าที่สามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร และได้รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุด ผลงานไม่ดีและการไม่ผ่านทดลองงานไม่อยู่ในหกประการนี้ และเหตุที่ไม่ได้ระบุไว้ในขณะเลิกจ้างจะยกขึ้นอ้างภายหลังไม่ได้
เสียบางส่วน มีการยกเว้นตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 และหากลูกจ้างมีอายุงานตั้งแต่ห้าปีขึ้นไป อาจใช้วิธีคำนวณแยกตามมาตรา 48(5) แห่งประมวลรัษฎากรเพื่อลดภาระภาษีได้ ทั้งสองกรณีไม่ใช้กับค่าชดเชยที่ได้รับเพราะเหตุเกษียณอายุหรือสิ้นสุดสัญญาจ้างที่มีกำหนดระยะเวลา ควรตรวจสอบวงเงินปัจจุบันกับกรมสรรพากร เนื่องจากเอกสารที่เผยแพร่อยู่ระบุตัวเลขไม่ตรงกัน
ได้ มาตรา 67 กำหนดให้จ่ายค่าวันลาพักร้อนสะสมที่ยกมาจากปีก่อน ทั้งกรณีลาออกและกรณีนายจ้างเลิกจ้าง รวมถึงการเลิกจ้างเพราะความผิดร้ายแรงที่ชอบด้วยกฎหมายด้วย ส่วนวันลาของปีปัจจุบันต้องจ่ายตามส่วนเมื่อนายจ้างเลิกจ้างโดยไม่เข้าเหตุตามมาตรา 119 แม้พระราชบัญญัติจะไม่ได้กำหนดสูตรการคำนวณตามส่วนไว้
มีสองกรณีที่จ่ายเพิ่มจากค่าชดเชยปกติ กรณีย้ายสถานประกอบกิจการและลูกจ้างไม่ประสงค์จะย้ายตามไป มาตรา 120 กำหนดค่าชดเชยพิเศษในอัตราตามมาตรา 118 บวกค่าจ้างอีก 30 วันหากไม่ได้ปิดประกาศล่วงหน้า 30 วัน ส่วนกรณีเลิกจ้างเพราะปรับปรุงเครื่องจักรหรือเทคโนโลยี มาตรา 121 กำหนดให้แจ้งล่วงหน้า 60 วันทั้งต่อพนักงานตรวจแรงงานและลูกจ้าง หรือจ่ายค่าจ้าง 60 วันแทน และมาตรา 122 กำหนดให้จ่ายเพิ่มอีก 15 วันของค่าจ้างต่ออายุงานหนึ่งปีสำหรับลูกจ้างที่มีอายุงานเกินหกปี โดยส่วนนี้มีเพดาน 360 วัน
แหล่งอ้างอิง
- พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ฉบับรวบรวม — กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
- พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2562 — ฉบับราชกิจจานุเบกษา
- กรมสรรพากร — สำหรับการเสียภาษีของเงินที่ได้รับเมื่อออกจากงาน
เครื่องมือนี้นำเสนอบทบัญญัติของกฎหมายไทยและแนวทางของทางราชการ พร้อมคำนวณจำนวนเงินและวันที่จากบทบัญญัติดังกล่าว ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางกฎหมาย ภาษี หรือบัญชี ไม่ก่อให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างทนายความกับลูกความ และไม่ได้คำนึงถึงสัญญาจ้าง ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ข้อตกลงสภาพการจ้าง หรือข้อเท็จจริงของแต่ละกรณี หลายประเด็นได้ระบุไว้ข้างต้นแล้วว่าไม่อาจยืนยันได้จากแหล่งข้อมูลของทางราชการไทย กรุณาปรึกษาทนายความที่มีใบอนุญาตในประเทศไทยก่อนทำหรือรับข้อตกลงระงับข้อพิพาทใด ๆ
คำนวณเงินงวดสุดท้ายให้ถูกต้องตั้งแต่ครั้งแรก
เงินงวดสุดท้ายที่จ่ายขาด จ่ายช้า หรือรวมจ่ายครั้งเดียวผิดวัน ก่อให้เกิดดอกเบี้ย การร้องเรียนต่อพนักงานตรวจแรงงาน และในบางกรณีความรับผิดทางอาญา ซ้อนทับกับจำนวนเงินที่ต้องจ่ายอยู่แล้ว ทีม HR และ Payroll ของเราคำนวณสิทธิ แยกรอบการจ่ายให้ตรงกำหนดแต่ละรายการ และดูแลการยื่นเอกสารที่ตามมา